27 Mart 2012 Salı

KİTAPLAR KİMİN İÇİN?

         Kitaplar, az kahrımızı çekmiyorlar hani. Herkes onlardan bahsediyor. Ne kadar önemli oldukları, bir milletin kurtarıcıları oldukları anlatılıp duruluyor . Kitapların yazarlarından saygıyla bahsedilir. E, kitap okumanın zor olduğu bu evrende kitap yazmak her baba yiğidin harcı olmasa gerek. Sahi, neden bu kadar zor gelir kitap okumak. Hep bir alternatifi vardır bu hakkında çok konuşulan ama kendisiyle hiç görüşülemeyen kağıttan dünyanın.Hepimizin , çocuklara attığı nutukların başında kitap okumanın önemini gelir . Evdeki kitaplık sadece çocuklar için yaratılmıştır bazı büyüklere göre.   Halbuki bir evin kütüphanesi, o evin kronolojisidir. Evdeki tüm bireylerden ruh halleri  taşır
      Okuduğu her kitapta ruhundan bir parça kaldığına inananlardanım. O yüzden canımdır, cicimdir onlar benim. Bir yerleri kırışsın istemem, leke olsun, yırtılsın hiç istemem.  Ama kitap okumak soyut bir eylem olarak kalıyor akıllarda çoğu zaman.Yazıyla başlıyor tarih ama çoğu insana göre daha fazla ilerlemiyor. 
        Her akşam tüm ev ahalisiyle birlikte okuma anları yaratalım. Zorlama olmadan. Büyükler, diziden, maçtan, komşudan, işten kafalarını kaldırsın. Televizyon, bilgisayar, telefonlar kapatılsın. 10-15 dk büyükler kitaplarıyla buluşsun. Çocuklara nasihat etmeden davranış kazandırmanın basit ama etkili yoludur bu. Ama her şeyden öte kendimize yaptığımız en büyük iyiliktir kitap okumak. Kah yaşlı bir balıkçı olursun okyanus ortasında kah bir parfüm satıcısı olursun Paris'te 18. yüzyılda kah bir kız çocuğu olursun bir tavşanın peşinde, firarda.
       Kitaplarla başkaları olursun. Kendinden başka kimselerin de duyguları olduğunu görürsün.  Böylece karşındakini anlamayı başarırsın. Hani çağımızın şikayeti anlamamak, anlaşılmamak.  
        Kitaplarınıza ve ruhunuza sağlık...
Bu kısa filmde, bir kitabın  hayal kırıklığıyla dolu  bir yılı anlatılıyor.
The Diary of a Disappointed Book from Studiocanoe on Vimeo.

10 yorum:

  1. Çok güzel bir yazı..Malesefki çoğumuz,anne baba olarak bizler,çocuklarımıza kitap okuyun deriz..Ama ne varki çocuklarımız bizim kitap okuduğumuzu görmezler..Biz okumazmıyız,elbette okuruz ama çocuklar uyduktan,ortalık sakinleştikten sonra..Çocuklarda başucumuzda kitap görür..Ben okurum ,hemde çok kitap okurum..Şükür ki kızımada bu alışkanlığı aşıladım..Sıra oğlumda..Daha 8 yaşında,okumaya teşvik etmeye çalışıyorum..İnşallah oda olucak..Paylaşım için teşekkürler..Sevgiler:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. katılmana sevindim. ne güzel, küçük yaşlarda bu gzel alışkanlığı kazandırmışsın çocuklarına, tebrikler:))

      Sil
  2. Yazıyı da bir kitabın hayal kırıklığını da sevdim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sağol fadiş, hele videodaki kitaba o kadar üzüldüm ki çöp kutusuna girip alasım geldi:))

      Sil
  3. Kütüphanesindeki kitaptan çok tabakları varsa annenin, okumaktan çok maç seyrediyorsa baba, çocuğa örnek oluşturamaz. Kesinlikle aile etkinliği olarak kitap okuma saatine katılıyorum, birde bu gün ne öğrendim sohbeti yapmayı seviyorum. (çocuğun okuyacağı kitabı büyükler daha önce okursa ve bunun üzerine sohbet kurulursa çocuk büyük keyif alıyor)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok güzel tamamladın pembemavi, çocuklara anltma ve ifade becerisini en güzel bu yolla öğretebiliriz, paylaşım için teşekkürler:))

      Sil
  4. Ankara da iken ne kadar cok okurdum erken yatardım kitap okuyabilmek için, sanki kendi hayatımmış gibi kabullenirim kitaptaki karakterin yasadıklarını, şimdi yazını okuyunca farkettim ki katip okumayı bıraktığımı. En yakın zamanda başlamalıyım,ama önce yatak odasında ki ölümcül hatayı (televizyon) hayatımızdan cıkarmalıyız galiba:(

    YanıtlaSil
  5. ah o televizyon yok mu? hep bizi o alıkoyuyor kitaplardan. Kitap aşığı insan mola verir ama asla vazgeçmez gayecim. Ben de bazen molalar veriyorum, itiraf edeyim televizyona dalıp kitaplarımı bazen boşluyorum:((

    YanıtlaSil
  6. "Okuduğu her kitapta ruhundan bir parça kaldığına inananlardanım." Ben de, ben de...Çok güzel bir yazı olmuş, eline sağlık canım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canım benim, çok teşekkür ederim. kocaman sevgiler:)))

      Sil