4 Mart 2012 Pazar

ÇOCUĞU UYKUSUNDA RAHAT BIRAKALIM MI?

     Anne babaların sıkça şikayet ettiği konulardan biri de çocuklarının yalnız yatmak istememesidir. Bu durum çocukların kişilik ve sosyal gelişimi açısından sakıncalı bir durumdur. Ama sorunun cevabı yanlış yerde aranıyor bana göre. Çocuk yalnız yatmak istemiyor şeklindeki şikayet cümlesinde suçlanan çocuktur. O'nu bu düzene alıştıran anne baba değildir. Halbuki çocuğu yıllar boyunca bu düzene alıştıran, öcüyle, karanlıkla, terk etmekle tehdit eden anne baba kendini bir anda aklar. 
       Çocuğa yalnız başına yatma davranışı bebeklikte kazandırılmalıdır. En geç 1 yıldan  sonra bebek kendi odasında yalnız başına yatabilmelidir. Ama evhamlı anne babalar için bu durum pek doğru değildir. Hemen mazeretler bulunur. Ya bebek ağlayınca duymazsam, üstünü açarsa, terlerse, öksürürse gibi bahanelerle bebek biraz daha anne babayla kalmaya devam eder. Bir bakmışsınız aradan 10 yıl geçmiş , çocuk hala yalnız yatamamaktadır. Ya ebeveynlerinin yatağında yatmaktadır ya da odasında anne ya da babası kalmaktadır. 
     Aile, çocuğun tek başına yatması gerektiğine karar verdiğinde de bazen çok geçtir. Karanlık korkusu, yalnızlık korkusu, uykuda  altına kaçırma gibi durumlarda çocuğa bu süreçte eşlik edebilir. Çoğu zaman da çocuk anne babasına direnir, ağlar. Bu seferde ağladığı için aile kıyamaz, yine yalnız yatamaz. Ebeveynler bu süreçte , kararlı bir tavır izlemeli , sert bir üslup kullanmamalıdır.
     Anne babalar çocuktan ayrı kalmak istemediklerinden en büyük zararı verirler. Okula başladığında okul korkusu yaşayan çocukların çoğu yalnız yatmayan çocuklardır. Arkadaş edinirken de sorunlar yaşarlar. Bu çocuklarda sürekli ailesi tarafından onaylanma duygusu oluşur. Buna açıkça duygusal baskı da diyebiliriz. 
       Madalyonun diğer yüzü de anne babanın ilişkileridir. Her şeyden, herkesten önce biz iki kişiydik. Ayrı yatmak zorunda kalan  ya da yalnız yatamayan anne babaların da evlilik hayatları tehlikeye girebilir.  Bu yüzden evlilikler sonlanabiliyor, yine en büyük kötülüğü çocuğumuza yapmış oluyoruz.
    Bağımlı yetiştirildiğinde asla karşı çıkmayacakları, hiç bir problemleri olmayacağı düşünülür ebeveynler tarafından. Halbuki çocukları kendimize bağımlı yetiştirdiğimizde en büyük kötülüğü yapıyoruz.
      Unuttuğumuz çok önemli bir şey var. Bebek dünyaya geldiği andan itibaren göbek bağı kesilir, O artık en az bizim kadar insandır. 

11 yorum:

  1. Çok güzel bir yazı olmuş, ama malesef çoğumuz 1 yaşındayken çocuğumuzun odasını ayırmıyoruz, ben ayırmadım, aslında pişmanmıyım hayır, yatağıma hiç almadım kızımı ama odamda kendi yatağında yatırdım, başlarda biraz zorlandım ama artık kendi odasında uyuyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. beğenmene sevindim filiz, önemli olan çok geç kalmamak zaten. 9-10 yaşında hala annesiyle uyuyan çok fazla çocuk var. Asıl onların annelerinin dikkatini çekmeli...

      Sil
  2. Kesinlikle katılıyorum hani daha bir bebek bekleyen cocuk büyütmemiş biriyim büyükde konuşmak istemiyorum ama 6 ay yanımızda sonra kendi odasında düşünüyorum ama etrafımdada hep ağlıyor durmuyor laflarını duyuyorum ama 3 yaş falan duydum.Bu birazda sanırım bizim elimizde hadi 1 sene ama sonrası kesinlikle yanlış diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Melc , ben de 6 aylıkken büyük oğlumun odasını ayırdım. Anne için zor bir durum, sürekli tetiktesin. Ama babaların desteği çok ama çok önemli. Erkeklere duyurulur;))))

      Sil
    2. benim kuzum 10 aylık bende 6 aylıkken ayırdım odalarımızı ilk bir hafta biraz zor geçiyor ama sonra alışıyor.Şimdi ikimizde halimizden memnunuz...

      Sil
  3. cok sukur simdilik bizimki kendi yataginda umuyorum ki bundan sonrada orda kalmaya devam eder :)) ve dedigin gibi baba destegide cok onemli sana katiliyorum :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim esra, umarım sorunsuz düzeniniz devam eder. Babalar destek olunca her sorunun daha kolay üstesinden geliyoruz aslında:)))

      Sil
  4. çok haklısın bende sonuna kadar katılıyorum,bu yazı beni silkeledi resmen ...kızım yeni ameliyat oldu şu süreç geçsin odalar ayrılsın :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Faydam dokunduysa, ne mutlu bana:))) Bu arada geçmiş olsun...

      Sil
  5. Ben pinpirikli bir anne değilim sırf gece biraz daha uyumak için kızımı yanıma aldım şimdi maalesef birlikte yatıyoruz :(

    YanıtlaSil
  6. çocuklar alışkanlıklarından zor kurtuluyor değil mi, biz büyüklerde öyle aslında:((

    YanıtlaSil