16 Nisan 2012 Pazartesi

İNCİ TANELERİM VAR BENİM



 Dün Pinterest'te bu fotoğrafa rastladım. Uzun süre bakakaldım. Aklıma ilk gelen prenslerimdi. Biz de bazen böyle gözlerimizi kapatıp uzaklaşıyoruz dünyadan, telaştan, kaostan. Hesapsız, kitapsız, yalansız, dolansız hayattaki en gerçek sevginin çocuk sevgisi olduğunu bir kez daha anlıyorum. Anne olmaktan önce iki tane inci tanem olduğu için kendimi çok ama çok şanslı buluyorum. Hayattaki eksiklikler, kusurlar onların sayesinde minik birer ayrıntı benim için.  Evet ben de her anne gibi yavrularımı çok seviyorum. Ama ne gariptir, onları bu kadar çok severken tek amacımız yuvadan sağlam kanatlarla uçmalarını sağlamak.
 Üniversiteyi kazansınlar, iş kursunlar, ev kursunlar... Hayatın bize öğrettiği garip çelişkilerden bu da. Bizden uzakta , sağlıkla huzurla yaşamayı öğretiyoruz küçük yaşlardan itibaren. 
    İşte bu yüzden anneler yavrularını hep bebek görür, hep melek görür zaten.

4 yorum:

  1. Anneler de birer melektir ve çocukları görmese de sağ omuzlarında ama illede sol yanlarında durur bütün tehlikelerden korurlar küçük bebeklerini....

    YanıtlaSil
  2. ancak anneler anne olduktan sonra melektir yani part time, oysa bebekler öyle mi full time melektir kelebeğim onlar;)

    YanıtlaSil
  3. çok güzeldi hem yazı hem fotoğraf... ördekten sonra masaüstümü şenlendirdi :))) anne-baba olarak güzel birer misyonumuz var bence. bu minik meleklerimizi bağımsız, ayakları üzerinde durabilen sağlıklı, güçlü birer yetişkine dönüştürme adına, tatlı tırtıllarımız birer kelebek olup gökyüzüne kanat açana kadar yanımızda güvenle mutlulukla yaşasınlar. tırtıllığa dair hep güzel anılarla dolsun zihinleri :)))

    YanıtlaSil
  4. Ne güzel anlatmışsınız ayrıca fotoğrafa bayıldım. Annelik hissi başka bir şey, o kadar severken, yanından hiç ayrılmak istemezken bir kuş misali uçmayı öğretmek, yol göstermek yavruya, bir gün kendi yuvasını kursun diye bağımsız, kendi ayaklarında durabilmesi için çaba sarfeden anne kuşlarız biz.

    YanıtlaSil