28 Nisan 2013 Pazar

İKİ ERKEK ÇOCUK ANNESİ Mİ?

     
      İki erkek çocuk annesi olmak, aynı zamanda çalışan anne olmak bir de çocukların arasında 2 yaş fark olması. Herhalde 10 yıl önce bu durumda birini görsem, muhtemelen onun için üzülürdüm. Şimdi ben işte tam bu durumdayım. Peki kendime üzülüyor muyum? Asla. Çocuğun cinsiyeti ile ilgili beklentileriniz, doğana kadardır. Dünya'ya geldikten sonra o sizin öncelikli olarak ne oğlunuz ne kızınızdır.O sadece sizin çocuğunuzdur artık. Çocukların cinsiyetlerinin ikisinin de aynı olması aslında evde işlerimi kolaylaştırıcı da bir durum. Oğullarımın zevkleri benzer olduğu için ortak aktivitelerle  ikisinin de gönlünü yapabiliyoruz. Mesela, her akşam düzenli evde bir futbol karnavalı tertip ediliyor ve okulun sıkıntısını, stresini atıveriyorlar. Tabii göz ucuyla anne her zaman takipte.

    Evde  iki erkek çocuk olmasından ziyade beni zaman zaman engelleyen durum yaşlarının yakın olması. Orhun 2005, Ege 2007 doğumlu. 2 senede 2 çocuk doğurmak pek akıllıca bir iş değil açıkçası. Ama bu durumun böyle olması benim en büyük hayalimdi. Evlenmeden önce bile çocuklarım arasında çok yaş farkı olmasın diye planlar yapan bir kaçığım ben, itiraf edeyim. Ama bu yakın periyodun beni ne kadar yoracağını da tahmin etmemiştim doğrusu. İnanın beni yoran çocuklarım değil, sürekli değişen yaşam şartları. Çevreden gelen etkenler bizi daha çok yoran. Onların okulu, bizim işimiz, eğitim sisteminin parçalı bulutlu hali, polenler, falan filan.

          Sürekli dikkatim üzerilerinde olmalı, uzaktan da olsa sürekli takip etmeliyim. Onlar okuldayken telefonumun şarjı bitmemeli, ben hasta olmamalıyım ve her akşam gönüllerince sofralar hazırlamalıyım. İlgiyi ikiye bölmek ise en zor iş. Kıskançlık kelimesini evimizde sık dile getirmeyiz. Ama birini öperken diğerinin gelip de 'Anneciğim ben de seni çok seviyorum ' diye usul usul sokulması da adeta sitemli  minik bir uyarıdır. İki çocuk aslında fazla bir sayı değil. Çok daha fazla çocukla ilgilenen anneler de var. Ama ben o zaman çalışma hayatında olamazdım sanırım. Çalışan anne olmanın ne olduğunu çocuklar büyüdükçe daha iyi anlıyorum. Sorumlulukları, toplumsal rolleri, kişilikleri geliştikçe gelişiyor. Ve bu noktada insan kendini bazen yetersiz hissedebiliyor.

        Peki çalışan anne olduğum için pişman mıyım? Hayır. Umarım gelecekte de olmam. İşimin bana maddi ve manevi getirilerinin artılarını öncelikle çocuklarım tadıyor.  Biz Peter Pan'lerimle birlikte zoru başarma telaşındayız. Babamızın da desteğini yabana atmayalım ama ben kendi duygularımdan sorumluyum. Hissettiklerimi paylaşmak, paylaştıkça çoğalmak istedim...

15 yorum:

  1. çoğu kadının problemidir bu dimi..
    iş mi çocuk mu ?
    eşiniz yardımcı oluyorsa her ikisi de yürüyebilir bence..
    anneler de çalışsın çocukların isteklerine yetişmek kolay değil :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah şu vicdan yok mu Merve, arada bir yoklamasa olmaz beni. Ama yine de şükür ediyorum. Mutlu kadın=mutlu anne çünkü:))

      Sil
  2. "Çocuğun cinsiyeti ile ilgili beklentileriniz, doğana kadardır. Dünya'ya geldikten sonra o sizin öncelikli olarak ne oğlunuz ne kızınızdır.O sadece sizin çocuğunuzdur artık." öye güzel yazmışsın ki Allah yavrularından ayırmasın diyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin Nesli, Allah yavruların hep güzel günlerini göstersin annelere inşallah. Cinsiyetle ilgili hayaller doğum odasında kalıyor, kucağındaki mucizeyi cinsiyetiyle kısıtlamak mümkün mü:)

      Sil
  3. çok güzel bir yazıydı benim için. çalışan ve 2007 2008 doğumlu iki çocuğum var. ben de aynen sizin gibi aralarındaki yaş farkının hep az olmasını istedim (ama bu kadar da değildi ya neyse :) zor günlerimiz oldu ama şu aralar her şey daha kolay gibi. tabi okul yaşamı başladıktan sonra neler bekliyor bihaberim şu an :) cinsiyet konusundaki tespitinde kesinlikle haklısın, inanın hiç ama hiç farkları yok anne gözünde (bende 1E 1K var ) peter panlarınızla neşeli bir yaşam diliyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Senin de işin zormuş, ama birlikte büyütmenin mutluluğu bambaşka. En iyi arkadaşları, kardeşleri oluveriyor bir anda. Sağlıkla, huzurla büyütelim miniklerimizi. Sevgiler:))

      Sil
  4. Bende çocuklar arasında en yaş farkı olmamalı diye düşünüyorum. Hatta tek çocuk en güzeli. :) :)
    Allah mutluluğunuzu daim etsin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım, çok teşekkür ederim. Ama ilki doğduktan sonra, bazen insan hızını alamayabiliyor benim gibi:))) Sevgiyle, mutlulukla kal:))

      Sil
  5. canımmmmmmm ben suann oooooo olamaz dıyorum :) benımde oglusum olur kesın:) ama kızım olsun dıyen ben suan ıyı kı oglum olmus dıyorum aynı senın gıbıyım yanı...o yuzden hıc onbemlı deıl kız erkek hepsı melek cunku mıs gıbı melekler..sen cok sanslısın bence zor ama guzel surecı yasamısın suan:) sevgıle rcanım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de hamile kalmadan önce hep bir kızım olsun, senin gibi kokoş bir kelebek olsun istemiştim ama kısmette oğlan annesi olmak varmış. Aşk onlar aşk, iyi ki varlar. Çok öpüyorum canım:))

      Sil
  6. Bu ara eşimle konuştuğumuz bir konu ..2.çocuk..oğlum 17 aylık.. eşim istiyor ama ben maddi manevi korkuyorum..hayırlısı
    http://loveandsmile.wordpress.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her şeyin hayırlısı elbette. Yakın yaşta iki çocuk büyütmek gerçekten çok zor ama evdeki bayram havası 365 güne çıkıyor . Bir koşturma bir cümbüş sorma gitsin bizde. Sevgiyle kalın:))

      Sil
  7. maşallah Allah bağışlasın çocuklarınız, çalışan anne olmak kolay değil Allah yardımcınız olsun,sizi izlemeye aldım bende sizi beklerim
    www.kendimceseyler.blogspot.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Tanıştığımıza memnun oldum. Nice güzel paylaşımlara:))

      Sil
  8. 2013 tarihli yazınızı, şu an 15 aylık bir erkek bebeği olan ve 2. erkek bebeğine hamile çalışan bir anne olarak yeni okuyorum. (Bir de 10 yaşında erkek bir köpeğimiz var onu unutmadan) İki erkek çocuğun çok eğlenceli olacağını düşünüyorum ve yazınız içimi açtı... Mutluluklar :)

    YanıtlaSil